​İnsanın fıtratında doğduğu, büyüdüğü, suyunu içtiği ve toprağına bastığı coğrafyaya karşı köklü bir aidiyet hissi vardır. Bu aidiyet yalnızca bir mekâna bağlılık değil; hatıraların, dilin, kültürün ve hayatın şekillendiği topraklara duyulan derin bir gönül bağdır. İslâm, bu fıtri duyguyu reddetmez; aksine onu adalet, emanet ve sorumluluk ölçüleriyle olgunlaştırır.

​Hz. Peygamber, Mekke’den ayrılırken doğduğu şehre duyduğu sevgiyi gizlememiş, oradan çıkarılmaya mecbur bırakılmasa asla terk etmeyeceğini ifade etmiştir. Medine’ye hicret ettiğinde ise orayı yeni bir yurt edinerek sevgisini dua ile dile getirmiş, Uhud harbinde ise "Uhud bizi sever, biz de onu severiz" buyurmuştur. Halkımızın dilinde asırlardır yaşayan “Vatan sevgisi imandandır” sözü, bu coşkulu hissiyatı özetler. Her ne kadar bu ifade sahih bir hadis olarak sabit olmasa da, işaret ettiği mananın hakikati Kur’an ve Sünnet’in ölçüleriyle tastamam örtüşür. Çünkü iman, insanın fıtri sevgilerini ahlak ve sorumlulukla buluşturur.

​Kur’an’ın temel ölçüsü adalettir. Vatanı sevmek, o topraklarda yaşayan insanların hukukunu gözetmek, komşunun hakkını korumak, kul hakkından sakınmak ve emanete sahip çıkmaktır. Vatan sevgisi yalnızca bayrağa bakıp duygulanmak değildir; çalışmak, üretmek, ilim öğrenmek ve yaşadığı topluma ahlaki bir değer katmaktır. Bir ülkeyi ayakta tutan yalnızca dışarıdaki düşmana karşı çekilen kılıçlar değil, içerideki ahlak, adalet ve liyakattir.

​Şehitlik, bu sevginin en ulvi doruğudur. Çanakkale’de ve İstiklal Harbi’nin bütün cephelerinde can veren kahramanlar, bu milletin şerefini, bağımsızlığını ve istikbalini müdafaa ettiler. O mukaddes topraklarda yatan her bir neferin yüreğinde, geride kalanlara bıraktıkları o büyük emanetin sızısı ve sevgisi vardı. Ancak vatan için canını ortaya koymak ne kadar büyük bir fedakârlıksa, vatan için dürüstçe yaşamak da o kadar büyük bir sorumluluktur. Bir öğretmenin sınıfta çocuklara hakikati fısıldaması, bir esnafın terazisinde adil olması, bir işçinin alın teriyle üretmesi vatanın en büyük imarıdır. Savaş meydanlarında sergilenen bu kahramanlık ruhu, günlük hayatın her anında adaletle ve dürüstlükle yaşatılarak tamamlanır.

​Vatan, hem uğrunda can feda edilecek mukaddes bir toprak parçası hem de uğrunda haysiyetle yaşanacak en son kaledir.

​Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır,

Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.

Bu vesile ile, 30 Ağustos Zafer Bayramımızı kutluyor, sağlık ve esenlikler diliyorum.

İbrahim Kılınç